Rob ten Boden

In gesprek met Rob ten Boden

Wethouder

 

Duurzaam denken en doen is de standaard in al het werk van de gemeente. Het is dus niet iets vrijblijvends. Integendeel. In 2030 willen we namelijk dat de gemeente Teylingen volledig energieneutraal functio­neert. Maar dat krijgen we alleen sámen voor elkaar. Daarnaast zullen wij inwoners en ondernemers op alle mogelijke manieren helpen om met mooie, slimme initiatieven en ideeën te komen. De gemeente brengt partijen samen en ondersteunt waar mogelijk. Zo krijgt de gemeente een andere rol dan voorheen. Wethouder Rob ten Boden heeft onder meer dienstverlening en duurzaamheid in zijn porte­feuille. Hoe ziet zijn aanpak eruit? Hoe wordt Teylingen nóg duurzamer en klantgerichter?  
 

Portefeuille

Onder andere: duurzaamheid, milieu, dienstverlening, automatisering, gemeentelijke gebouwen, bedrijfsvoering.
 

Na werktijd

‘Ik heb een fijn huis met een tuin, daar doe ik veel aan om te zorgen dat het een paradijsje blijft.’
 

Vitaal Teylingen is voor mij...

‘Een dynamische (veer)krachtige gemeenschap.’  
 

Daar kom ik graag

‘Het horecaplein in Sassenheim, een gezellige plek waar ik vaak ben te vinden. Ik ben trots op de ondernemers en winkeliers die samen tot deze invulling van het plein zijn gekomen. Zo’n plek zou ik ook graag in Voorhout willen hebben. Misschien over vier jaar…?’
 


 

Het begrip duurzaamheid komen we veel tegen. Wat is duurzaamheid voor jou?

‘Dat gaat over het respectvol en verantwoord omgaan met mensen, grondstoffen, energie en geld. Zodat ook de generaties na ons een prettige leefomgeving in Teylingen hebben. Maar duurzaamheid gaat niet alleen over energie. Het heeft ook te maken met minder ingewikkelde procedures, minder verspilling in tijd en kosten.’

 

Wat zijn jouw speerpunten de komende jaren? Wat ga jij als eerste aanpakken?

‘Ik heb twee speerpunten gekozen. Ten eerste: de gemeente moet laten zien dat we duurzaamheid serieus nemen en het goede voorbeeld geven. Het tweede punt is onze dienstverlening verder verbeteren. Daarmee bedoel ik dat we onze inwoners en ondernemers nóg meer als klant gaan benaderen.’
 

Leg eens uit?

‘Hoe helpen wij onze inwoners of ondernemers het beste? Dat moet altijd ons uitgangspunt zijn. Inwoners vragen ons geregeld: “Waarom gaat dat eigenlijk zo?” En als we dat niet goed uit kunnen leggen, dan zullen we het waarschijnlijk anders moeten doen! Sneller, kortere doorlooptijden, minder contactmomenten en de vraag van de klant in één keer goed afhandelen. Kortom, duurzaam denken én doen. Dat is dus wat anders dan duurzame chocola of energie. Duurzame dienstverlening gaat over minder verspilling van tijd en geld, zoals ik net zei. Het gaat om een praktische en pragmatische aanpak, gericht op het einddoel: hoe helpen wij de inwoner of ondernemer?’  
 

Heb je een voorbeeld?

‘We gaan bijvoorbeeld kijken hoe we het aanvragen van een vergunning kunnen vereenvoudigen. Nagaan wat we moeten doen om iets mogelijk te maken. Vaker ‘ja, mits…’ zeggen. Dus meedenken en niet blindstaren op de regeltjes. Misschien kunnen we de aanvrager via een andere route ook verder helpen.’
 

Welke rol speelt digitalisering hierbij?

‘Datagestuurd werken en digitalisering zijn natuurlijk hot. Voor ons betekent het niet dat we nu al onze processen gaan robotiseren. Wel gaan we op den duur standaardprocessen automatiseren. In bedrijven is het automatiseringsproces al een paar stappen verder, maar een gemeente is net even anders. Er kleven toch veel haken en ogen aan, denk bijvoorbeeld aan de nieuwe privacywetgeving. We gaan er eerst voor zorgen dat inwoners en ondernemers via zo min mogelijk tussenstappen, contactmomenten en loketten geholpen worden. Dat is voor ambtenaren al een flinke overgang en vraagt een andere manier van werken. Als dat eenmaal soepel loopt, kunnen we bepaalde onderdelen gaan automatiseren. En natuurlijk kijken we ook naar social media. Als er middelen zijn waarmee we vragen sneller kunnen beantwoorden en er is vraag naar, dan omarmen we die natuurlijk. Denkt aan bijvoorbeeld WhatsApp, daar zijn we recentelijk mee gestart.’
 

En wat gaat er spelen op het gebied van duurzaam Teylingen?

‘Binnenkort is de duurzaamheidsmaatschappij Teylingen een feit! Met dit initiatief kunnen we het bedrijfsleven aanjagen bij innovatieve en duurzame ideeën. Als een ondernemer met een goed idee naar ons toe komt, dan kunnen we hem ondersteunen met een duurzaamheidslening, maar ook praktisch: denk aan vergunningen of hulp bij de uitvoering van het project.’
 

Dit is dus gericht op ondernemers, maar hoe stimuleer je duurzaamheidsinitiatieven bij inwoners?

‘Inwoners bieden we een informatieplatform waar ze nuttige info kunnen vinden. Antwoorden op vragen zoals: “Ik heb een huis uit 1960, hoe maak ik dat energieneutraal?” In 2030 gebruiken we geen gas meer, dus nu ga je geen cv meer aanschaffen. Maar wat dan wel? We geven informatie over zonnepanelen, warmtepompen, noem maar op. Op die manier willen wij helpen en duurzaamheidsinitiatieven stimuleren. We werken hierbij samen met Haarlemmermeer. Zij bedachten het programma MeerMaker Haarlemmermeer, wij komen binnenkort met MeerMaker Teylingen.’
 

En gaan we in Teylingen nog meer afval scheiden?

‘Zeker, want wij beschouwen afval als grondstof waarmee je nieuwe producten kunt maken. Dat is eigenlijk de kern van de circulaire economie. We willen in 2020 bereiken dat we 75% van ons afval scheiden. Daar maken we nu de plannen voor. En natuurlijk betrekken we daar ook het burgerpanel bij en staan we open voor aanvullende manieren om de hoeveelheid restafval te beperken.’
 

Stel, we zijn nu vier jaar verder en je kijkt terug. Wat wil je dan bereikt hebben?

‘Over vier jaar zijn de processen grotendeels geautomatiseerd, dan levert iemand een bouwtekening aan en dan is meteen die vergunning geregeld. Daar wil ik dan echt wel stappen in gezet hebben. Ook bieden we dan alle diensten digitaal aan.
Verder hebben we over vier jaar te maken met een luxeprobleem: we kunnen de aanvragen voor het energieneutraal maken van woningen niet meer aan. Iedereen wil zonnepanelen of andere oplossingen om nog duurzamer te kunnen wonen.
Waar ik van droom, is dat er wegen zijn waarop je tijdens het rijden je elektrische auto kunt opladen, via inductiesporen in de weg. Technisch schijnt het te kunnen. Dat zou een hoop gedoe schelen, dan zijn er ook niet meer overal oplaadpalen nodig. Maar ja, dat is toekomstmuziek!’




Lees een van de andere interviews